YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/63
KARAR NO : 2020/7371
KARAR TARİHİ : 16.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Özel belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
… banka kredi kartı başvuru formu ve bankacılık işlemleri sözleşmesi üzerinde bulunan imzaların sanık …’ye ait olduğunun tespit edildiği olayda; … tarafından gönderilen kredi kartına ait kredi kartı sözleşmesini imzalaması eylemi yönünden; 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 37/2. maddesinde yer alan “kredi kartı veya üye işyeri sözleşmesinde veya eki belgelerde sahtecilik yapanlar veya sözleşme imzalamak amacıyla sahte belge ibraz edenler” şeklindeki düzenlemenin sözleşmenin imzalanmasını da kapsayacak aşamaya kadar uygulanabileceği, kredi kartı sözleşmesinin düzenlenmesinden sonra kartın üretilmesi halinde 5237 sayılı TCK’nin 245/2. maddesinin, sahte üretilen bu kartın kullanılarak menfaat temin edilmesi halinde ise 245/3. maddesine temas eden suçu oluşturacağı, somut olayda ise, sanığın mağdurun bilgi ve rızası dışında …’a başvurup onun adına kredi kartı sözleşmesi imzaladığı, imzalanan sözleşme sonrasında kredi kartının teslim alınıp kullanıldığı dosya içerisinde bulunan mağdurun ve sanığın beyanlarından anlaşılmış ise de; sanık hakkında Banka veya Kredi Kartlarını Kötüye kullanma suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verildiği dikkate alınarak sanığın eyleminin, 5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun “kredi kartı veya üye işyeri sözleşmesinde veya eki belgelerde sahtecilik yapanlar veya sözleşme imzalamak amacıyla sahte belge ibraz edenler” şeklinde düzenlenen 37/2. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.