Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/29312 E. 2020/16300 K. 23.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/29312
KARAR NO : 2020/16300
KARAR TARİHİ : 23.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının davalı işyerinde 04/12/2011-09/04/2014 tarihleri arasında makineci olarak asgari geçim indirimi hariç aylık net 1.550,00 TL ücretle çalıştığını, işyerinden yemek verildiğini, 08.00-19.00 ya da 19.00-08.00 saatleri arasında olmak üzere 2 vardiya halinde 4 gün çalışıp 2 gün dinlendiğini, Mart ve Nisan aylarında ücretin elden ödenen kısmının verilmediğini, müvekkilinin işvereni fazla mesai yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu’na şikayet etmesi nedeniyle iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; fazla mesai ücretlerinin bordrolara yansıtılarak ödendiğini, davacının bunları çekincesiz kabul ettiğini, daha fazla çalışma yapılmışsa davacının bunu yazılı delille ispat etmesi gerektiğini, davacının 25/09/2013, 16/12/2013, 10/01/2014, 20/03/2014 ve 07/04/2014 tarihlerinde işyerindeki işi aksattığını, durumun tutanaklarla tespit edildiğini, işyerini kendisi terk eden davacının kıdem tazminatı talep hakkının bulunmadığını, ücret iddiasının gerçeğe aykırı olduğunu, davacının herhangi bir ücret alacağının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta; davacı dava dilekçesinde; işyerinde 08.00-19.00 ya da 19.00-08.00 saatleri arasında olmak üzere 2 vardiya halinde, 4 gün çalışıp 2 gün dinlendiğini ancak karşılığı fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiştir. Davalı işveren ise fazla mesai ücretlerinin ücret bordrolarına yansıtılarak ödendiğini, davacının bunları çekincesiz kabul ettiğini savunmuştur.
Dosyada mübrez ücret bordrolarının bazılarında, fazla mesai ücretinin tahakkuk ettirildiği ve bordro tahakkuklarının davacının banka hesabına aynen yatırıldığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bilirkişi tarafından; iki seçenekli hesap yapılmış, ilk seçenekte fazla mesai tahakkuku olan aylar dışlanmış, ikinci seçenekte ise bu aylar dışlanmadan tüm çalışma dönemi üzerinden hesaplama yapılmıştır. Bu delil durumu karşısında, bilirkişinin doğru bir şekilde, fazla mesai tahakkuku olan bordro aylarını dışlayarak yaptığı birinci seçenek üzerinden fazla mesai ücretinin hüküm altına alınması gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile ikinci seçenekteki hesaplamanın kabul edilmesi hatalıdır. Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.
3-Davacının fesih tarihi 09.04.2014 olup, kıdem tazminatına 09/04/2013 tarihinden itibaren faiz işletilmesi isabetsizdir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.