YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6000
KARAR NO : 2021/3890
KARAR TARİHİ : 01.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Tekerrüre esas alınan İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2009 tarihli ve 2008/638 Esas 2009/484 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının, Dairemizin 10.06.2014 tarihli ve 2013/24587 Esas – 2014/16430 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verildiğinin; böylece 10.06.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılan anılan mahkumiyet kararının, temyiz incelemesine konu dosyadaki suç tarihi olan 20.05.2014 tarihinden sonra kesinleştiğinin ve bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağının; ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki 19.02.2014 tarihinde kesinleşen İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2012 tarihli ve 2012/25 Esas – 2012/392 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan verilen 3 yıl hapis cezasından ibaret olan mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine, “19.02.2014 tarihinde kesinleşen İstanbul Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2012 tarihli ve 2012/25 Esas – 2012/392 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan verilen 3 yıl hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK’nın 58/6. maddesi gereğince sanığa hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına; ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesine göre koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, yanılgılı uygulama sonucu hükümde gösterilen İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2009 tarihli ve 2008/638 Esas 2009/484 Karar sayılı ilamına konu 1 yıl 8 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.