YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/117
KARAR NO : 2021/1559
KARAR TARİHİ : 23.03.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Tefecilik, silahla tehdit, tehdit, 6136 sayılı Yasa’ya muhalefet
Hüküm : Ayrı ayrı mahkumiyet

Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi:
Sanık …’nin yokluğunda verilen 14/06/2016 tarihli hükmün tebliğinin Tebligat Kanunu 35. maddesine göre yapılması nedeni ile usulsüz olduğu, daha sonra cezaevi aracılığı ile yapıldığı ancak kararın cezaevinde tebliğinin CMK’nın 35/2-3 maddesine göre okunup-anlatılmak suretiyle yapılması gerekirken, 12/09/2018 tarihli tutanakta “Okumak/almak suretiyle tebellüğ ettiği” belirtilerek yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanık …’nin temyizinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek gereği düşünüldü:
1-İddianame içeriğine göre; sanıklar …ve …’nın müşteki…in yanında çalıştığı …’e faiz karşılığı verdikleri borç paranın ve bilahare buna bağlı düzenlenen senet bedelinin ödenmemesi üzerine çıkan tartışma üzerine müştekinin işyerine gittikleri ve burada sanık …’in ruhsatsız tabancasını çekerek ve parayı zorla alacağını söyleyerek müştekiyi tehdit ettiği, sanık …’in de diğer sanıkları kastederek “Bu senedi getireceksin yoksa kan çıkar” şeklinde tehdit ettiğinin iddia edilmesi karşısında, isnatların sübutu halinde sanık … ve …’in eylemlerinin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturabileceği, tefecilik, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarının da bu suçlarla bağlantılı olduğu anlaşılmakla, delillerin takdir ve tartışmasının, davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a-Sanıklar hakkında TCK’nın 62. maddesi uyarınca, geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama süresindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri gibi hususları içeren takdiri indirim nedenlerinin varlığı karar yerinde tartışılarak takdiri indirim hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, sanıkların duruşmaya
katılarak savunmalarını yaptıkları anlaşıldığı halde yeterli gerekçe gösterilmeden anılan yasa hükmünün sanıklar hakkında uygulanmaması,
b) Sanık … hakkında Tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
c)Tefecilik yapmak ve 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçlarından kurulan hükümlerde; 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa’nın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3 maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanıklara ihtarına karar verilmesi,
d-TCK’nın 53/1. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulama yapılmaması,
Kanuna aykırı, sanık … müdafii ile diğer sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca ayrı ayrı BOZULMASINA, 23/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.