YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7076
KARAR NO : 2021/490
KARAR TARİHİ : 03.02.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Tefecilik, 6136 sayılı Kanuna muhalefet
Hüküm : Sanıklar … ve … hakkında tefecilik suçundan, sanık … hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan ayrı ayrı beraat, Sanık … hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan mahkumiyet,

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanık … hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasının bulunmadığı, 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açıldığı, CMK’nın 237. maddesine göre doğrudan zarar görmeyen katılan Hazinenin adı geçen suç bakımından katılma hakkı olmadığı, yine mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla hükmü temyiz yetkisi bulunmayan katılan Hazine vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
İncelemenin sanık …’nün kendisi hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne, katılan Hazine vekilinin sanıklar … ve … hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında TCK’nın 53/1. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanması hususunun infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma, yapılan yargılama göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, kurulan mahkumiyet hükmü ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan sanık … ile katılan Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.