YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/12804
KARAR NO : 2019/7623
KARAR TARİHİ : 17.09.2019

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Alacak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 02.04.2018 tarihli ve 2015/22307 Esas, 2018/10486 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR
Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri veya Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz veya karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.4.2005 tarihli ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise, o karar tarihi esas alınmalıdır.
Somut olayda, talebin karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 02.04.2018 tarihli Daire kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.
Bilindiği üzere, 01.01.2018 tarihinden itibaren değeri 15.910 TL’den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceğinden davacı vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle, (6100 sayılı Yasa’nın geçici 3. maddesi yollaması ile) davacının karar düzeltme istemine ilişkin 23.05.2018 tarihli dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine 17/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.