YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/825
KARAR NO : 2019/7896
KARAR TARİHİ : 23.09.2019
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kabulüne dair kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 04.06.2018 tarihli ve 2018/8899 Esas, 2018/13584 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalı tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, el atmanın önlenmesi isteğine ilişkin olup 27.08.2013 tarihli dilekçe ile 1.500 TL değer gösterilerek açılmış 28.11.2014 tarihli inşaat bilirkişisi raporunda tecavüzlü alan zemin değeri 9.196,80 TL olarak belirlenmiş; 11.03.2015 tarihli karar ile el atmanın önlenmesi istemi hüküm altına alınmış, Dairemizin 04.06.2018 tarihli ve 2018/8899 Esas, 2018/13584 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır. Davalı vekili tarafından süresinde bu kararın düzeltilmesi istenmiştir.
Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu’nca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.04.2005 gün ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.
Talebin karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 04.06.2018 tarihli Dairemizin kararının düzeltilmesi istenildiği için kesinlik sınırı Dairemizin karar tarihine göre belirlenmelidir.
Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK’un 440/III-1 maddesi 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanunun 19.maddesi ile HUMK’a ilave edilen Ek Madde 4’e göre de; 01.01.2018 tarihinden itibaren değeri 15.910,00 TL.’den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile davacı vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin 04/09/2018 havale tarihli dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 23.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.