Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2018/2350 E. 2019/4334 K. 16.09.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/2350
KARAR NO : 2019/4334
KARAR TARİHİ : 16.09.2019

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık … hakkında mağdurlar … ve …’a; sanık … hakkında mağdur …’a; sanık … hakkında mağdur …’e yönelik yağmanın daha az cezai gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1. maddesinde düzenlenen hukuki alacağı tahsil amacıyla tehdit suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Sanık … hakkında 18.12.2006 tarihinde mağdurlar … ve …’a; sanık … hakkında 02.02.2007 tarihinde mağdur …’a; sanık … hakkında 12.06.2007 tarihinde mağdur …’e yönelik yağmanın daha az cezai gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1. maddesinde düzenlenen hukuki alacağı tahsil amacıyla tehdit suçlarının işlendiği tarihlerden incelemenin yapıldığı tarihe kadar 67/4 maddesinde belirtilen 12 yıllık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, … ve … savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Sanıklar …, … ve … hakkında katılan …’e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Bir suçun işlenmesi anlatılırken başka bir suçtan bahsedilmesinin o suçtan açılmış bir davanın bulunduğunu göstermeyeceği dikkate alındığında, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 28.08.2007 gün ve 2007/459 soruşturma, 2007/370 Esas ve 2007/245 iddianame sayılı iddianamesinde sanıklar …, … ve … hakkında mağdur …’ e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı CMK’nin 170/3 ve 225/1. maddelerinde öngörülen yönteme ve biçime uygun olarak açılmış dava bulunmadığı halde, bu yönde iddianame ile usulünce bir kamu davası açılması sağlanmadan, ek savunmayla yetinilerek bu suçtan da hükümlülüğüne karar verilmesi,

2- Uygulama ve kabule göre de;

a- Katılan …’in, hürriyetini kısıtladıktan sonra şahsına herhangi bir zarar vermeksizin serbest bırakan sanıklar …, … ve … hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 110/1. maddesi ile uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

b- Suçun örgüt faaliyeti içerisinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/9. maddesinin tatbik edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c- Mahkumiyet hükmünün yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesinde öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre yapılan değişikliğin karar yerinde yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, … ve … savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.