YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/21425
KARAR NO : 2019/34403
KARAR TARİHİ : 09.09.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın adli sicil kaydında bulunan 22.03.2012 kesinleşme tarihli Afyonkarahisar 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.11.2008 tarih, 2008/145 esas ve 2008/1058 karar sayılı ilamı tekerrüre esas olduğu halde TCK’nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1. 5237 sayılı TCK’nun 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması ve (b) bendinde; suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması koşulları getirilmiş olmakla, ertelemeye engel sabıkası olmayan ve fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak hakkındaki cezadan TCK’nun 62. maddesi gereği indirim yapılan sanık hakkında, “cezanın ertelenmesi halinde ileride bir daha suç işlemekten çekineceğine dair mahkememizde olumlu kanaat hasıl olmadığından” şeklindeki dosya kapsamıyla uygun olmayan ve hükümde çelişki oluşturacak şekilde yetersiz gerekçeyle 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçuna ilişkin verilen hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
2. Dava konusu kaçak eşya hakkında 15.02.2013 tarihinde tasfiye kararı verildiği gözetilerek “dava konusu kaçak eşya tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK’nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.