Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/10830 E. 2020/14706 K. 02.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10830
KARAR NO : 2020/14706
KARAR TARİHİ : 02.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Sanığın, olay günü sevk ve idaresindeki aracın görevli polis memurları tarafından durdurulup alkollü olması nedeniyle hakkında işlem yapılmak için Emniyet Müdürlüğüne götürüldüğünde kendisine ceza tutanağını imzalatmak isteyen müştekiler … ve …’a hitaben sinkaflı sözlerle hakaret ettiği biçiminde mahkemece kabul edilen eyleminde, tanıklar …, … ve …’in aşamalarda sanığın müştekilere yönelik mahkemece kabul edilen hakaret sözlerine dair anlatımlarının bulunmaması, tanıklar … ve …’in müştekilere yönelik hakaret eylemine tanık olmadıklarına dair beyanları, müştekilerin soruşturma aşamasında sanığın kendilerine hitaben söylediği iddia ettikleri sözlerin beddua niteliğinde olması nedeniyle hakaret suçunu oluşturmaması gözönüne alındığında, müştekilerin aşamalardaki beyanları ile tanık anlatımları arasındaki çelişki giderilmeden, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenip hangi anlatıma neden üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan, sanık hakkında yetersiz gerekçeyle müştekiler … ve …’a yönelik eylemi nedeniyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Kabule göre de;
a) Sanığın, olay günü sevk ve idaresindeki aracın görevli polis memurları tarafından durdurulduğunda alkollü olması nedeniyle hakkında işlem yapılmasını istememesi üzerine olay yerinden kaçtığı sırada kolundan tutarak kaçmasını engelleyen katılan …’a yönelik söylediği sinkaflı sözleri ile Emniyet Müdürlüğüne götürüldüğünde müştekiler … ve …’a yönelik söylediği hakaret kabul edilen sözlerini aynı kast altında gerçekleştirdiği ve iki eylem arasında geçen zaman gözetildiğinde kastın yenilendiğine dair bir emare de bulunmaması karşısında, hakaret suçundan tek hüküm kurulup, TCK’nın 43/2. maddesi uygulanarak cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden iki ayrı hüküm kurulması,
b) TCK’nın 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekmekte olup, müştekiler … ve …’ın kovuşturma aşamasında hakaret suçunun polis merkezi ifade alma odasında gerçekleştiğine yönelik anlatımları karşısında, aleniyet unsurunun ne şekilde gerçekleştiği tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile müştekiler … ve …’a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükümde TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık …’nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.