YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10299
KARAR NO : 2020/15425
KARAR TARİHİ : 04.11.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
KATILAN SANIKLAR : …, …, …, …
MAĞDUR SANIK : …
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nin 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının aynı Kanun’un 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyizinin mümkün olmadığı, sanıklar …, …, … ve … hakkındaki kararlara vaki itirazların İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2016 tarihli ve 2016/614 D. iş sayılı kararı ile ve sanık … hakkındaki kararlara vaki itirazların ise İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2016 tarihli ve 2016/512 D. iş sayılı kararı ile değerlendirildiği; sanıklar Bülent ve Abdurrahman Şenol hakkındaki kararların itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2) Sanıklar Erol ve Abdurrahman Şenol hakkında katılan …’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren
08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar müdafiilerinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
3) Sanıklar Erol ve Abdurrahman Şenol hakkında müşteki Bülent’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a) Sanıkların eylemi nedeniyle müştekinin hem yaşamsal tehlike geçirmesine hem de vücudunda orta (2) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmış bulunması karşısında, bu durumun ancak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan sonuca etkili olacak şekilde uzaklaşma nedeni yapılabileceği ve sanıkların en ağır sonuç olan yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralama eylemlerinden 5237 sayılı TCK’nin 86/1 ve 87/1-d maddeleri uyarınca cezalandırılması ile yetinilmesi gerekirken, hatalı uygulama ile müştekide kemik kırığı meydana geldiğinden bahisle, ayrıca TCK’nin 87/3. maddesi gereğince artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,
b) Sanık …’a ek savunma hakkı verilmeden iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-d maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesine aykırı davranılması,
Kabul ve uygulamaya göre;
c) Gerekçe kısmında sanık …’un adının yazımına ve müşteki …’ın yaralanmasının niteliğine ilişkin yazım hataları yapılması,
d) Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.