YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2770
KARAR NO : 2020/12241
KARAR TARİHİ : 09.11.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılanın yokluğunda verilen 22/09/2015 tarihli kararın, katılanın 02/04/2015 tarihli celsede en son bildirdiği “…” adresine MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılması gerekir iken, … olan mernis adresine doğrudan Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; katılanın , 17/02/2016 tarihli temyiz isteminin, öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek ve katılanın sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet ile sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükümlerini temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;
1-Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan tarafından yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık … ve katılan tarafından yapılan temyiz itirazlarına gelince;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın aynı inşaattan daha önce gerçekleşen hırsızlık eylemlerini işlediğine dair, görgü ve herhangi bir somut delilin olmadığı anlaşılmakla; mahkemenindaha önce meydana gelen hırsızlık eylemlerini sanığın işlediğine dair somut bir delil bulunmadığından 5237 sayılı TCK’nın 43/1 maddesine yer olmadığına karar vermesine karşın; katılanın elektrik tesisatı işlerini yaptığı “…” isimli inşaatı devam eden binanın etrafını kontrol ettiği sırada binanın arka kısmında elinde pense ve çuval olan sanık …’u gördüğü ve çuvala baktığında inşaata ait olan elektrik kablosu olduğunu gördüğü olayda; eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilerek sanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nın 35/2. maddesinin uygulanması gerektiği halde yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurularak fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş sanık … ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 09/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.