Yargıtay Kararı 22. Hukuk Dairesi 2017/29923 E. 2020/6821 K. 16.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 22. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/29923
KARAR NO : 2020/6821
KARAR TARİHİ : 16.06.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı şirketler yanında 02/05/2006- 21/12/2014 tarihleri arasında kepçe operatörü olarak çalıştığını, iş akdinin haksız şekilde feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik ücret alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı şirketler vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”
Somut olayda; dava dilekçesinde davacının beyanı; davalı işyerinde 07.00-18.00 saatleri arasında görev yaptığı ve fazla çalışmalarının ödenmediği şeklinde olup, Mahkemece hükme esas alınan raporda; tanıkların ilave çalışmalardan bahsettikleri gerekçesiyle talebi aşar biçimde, davacının haftanın 6 günü 07.00-20.00 saatleri arası 13 saat, 1,5 saat ara dinlenme ile günlük 11,5 saat çalışarak, haftalık 24 saat fazla mesai yaptığı tespitiyle hesaplama yapılması talep aşımı mahiyetinde olup, anılan husus aynı zamanda kamu düzenine ilişkin olduğundan, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 16.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.