YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/37073
KARAR NO : 2021/397
KARAR TARİHİ : 18.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık, tehdit
HÜKÜM : 1-Tehdit suçundan CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat
2-Dolandırıcılık suçundan TCK’nın 157/1, 62, 52/2, 51/1-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Tehdit suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından, dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın… plaka sayılı aracını satması için ikinci el araç satış işi ile uğraşan sanığa teslim ettiği, ancak sanığın uzun süre geçmesine rağmen aracı satıp satmadığını bildirmediği, aracı iade etmediği gibi satış parasını da vermediği, ayrıca katılanı “seni döverim, çıktığın yere sokarım” şeklinde tehdit ettiği, bu suretle atılı suçları işlediği iddia edilen olayda,
1-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine dair katılanın soyut iddiası dışında delil elde edilememesi nedeniyle mahkumiyetine yeter şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yapılan yargılama sonunda, sanığın mahkumiyetine yeter kesin delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Katılanın araç alım satım ile uğraşan sanığa satması için bıraktığı aracı sanığın sattığı halde bedelini uhdesine geçirmesi şeklindeki eyleminin, dosya kapsamına göre sanığın baştan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ettiğine dair bir delilin bulunmaması karşısında, hükümden sonra 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254 maddeleri gereğince uzlaştırma kalan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu halde suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine hükmedilmesi,
Kabule göre de;
5237 sayılı TCK’nın 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra ve 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.