Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2020/2276 E. 2021/2362 K. 24.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2276
KARAR NO : 2021/2362
KARAR TARİHİ : 24.02.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye azmettirme
HÜKÜMLER :1) Sanık …’in kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 29/1, 62/1, 53 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine, sanık …’ın kasten öldürmeye azmettirme suçundan 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair; … 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/12/2018 tarih ve 2017/471 Esas, 2018/529 Karar sayılı kararı
2) Sanık … hakkında kasten öldürmeye azmettirme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık … hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması suretiyle sanık …’in TCK’nin 81/1, 29/1, 62, 53 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair; … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05/09/2019 tarih ve 2019/1837 Esas, 2019/2016 Karar sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA
… Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05/09/2019 tarih ve 2019/1837 Esas, 2019/2016 Karar sayılı kararının sanık … müdafileri ve katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanık … müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;
1)Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık …’a isnat edilen 5237 sayılı TCK’nin 81/1, 38/1 maddelerinde düzenlenen kasten öldürmeye azmettirme suçu için yasada öngörülen hapis cezasının üst sınırının on yıldan fazla olması nedeniyle ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı CMK’nin 286/2-g maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
… Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05/09/2019 tarih ve 2019/1837 Esas, 2019/2016 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın kasten öldürmeye azmettirme suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık … hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
… Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05/09/2019 tarih ve 2019/1837 Esas, 2019/2016 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafilerinin suç vasfına, meşru müdafaa, zorunluluk hali, savunmada sınırın aşılması hükümlerinin sanık lehine uygulanması ve haksız tahrik indiriminin en üst hadden uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, ceza miktarı ve sanık …’in tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak, sanık … müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. Maddesi gereğince “… 6. Ağır Ceza Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2021 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Tüm dosya kapsamına göre;
Olaydan bir gün önce maktul ile sanığın amcasının oğlu Aziz arasında bir tartışma çıktığı, sanığın bu olay nedeniyle olay günü eline bir av tüfeği alarak maktulün bulunduğu kahvehaneye geldiği ancak kahvecinin araya girip sanığın elinden tüfeği aldığı ve maktulü de eve gönderdiği, buna rağmen sanığın maktulün peşinden giderek bıçakla maktule saldırdığı ve maktulü bıçaklamaya başladığı, maktulün de üzerindeki bıçağı çıkartarak kendisini korumaya çalıştığı, maktulün aldığı bıçak darbeleri ile hayatını kaybettiği olayda,
Sayın çoğunluk sanık hakkında haksız tahrik uygulanmasına yönelik kararın onanması gerektiğine hükmetmiş ise de bu karar katılmıyorum. Şöyle ki;
Mahkemenin kabulünün yukarıdaki şekilde olması ve ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığı ve taraflar arasında haksız tahrik oluşturacak bir sebep bulunmadığı kabul edilmesine rağmen sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması, dosya kapsamına göre de maktulden sanığa yönelen haksız bir söz ya da davranış bulunmadığının anlaşıldığı bu nedenle sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinden kararın bu yönüyle bozulması gerektiğini düşündüğümden sayın çoğunluğun kararına muhalefet ediyorum.