YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/2292
KARAR NO : 2018/15330
KARAR TARİHİ : 16.10.2018

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Soruşturma aşamasında yapılan uzlaştırma teklifini mağdurun kabul etmediği, 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 254. maddesi “…uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklinde değiştirilmiş ise de, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçunun değişiklikten önce de uzlaştırma kapsamında olduğu, 5271 sayılı CMK’nin 253/18. maddesinin “Uzlaştırmanın sonuçsuz kalması halinde tekrar uzlaştırma yoluna gidilmez.” hükmü karşısında, tekrar uzlaştırma yoluna gidilemeyeceğinden, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanık hakkında şartları oluştuğu halde 2. kez mükerrirliğe karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazların reddine, ancak;
1) Mağdur hakkında düzenlenen, Gaziantep Devlet Hastanesinin 07.08.2014 tarihli doktor raporunun hüküm kurmaya elverişli olmaması karşısında, mağdura ait tüm doktor raporları ve tedavi evraklarının varsa grafileri ile birlikte temin edilerek mağdurla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna gönderilip, 5237 sayılı TCK’nin 86 ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde yeniden raporun aldırılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.