YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6365
KARAR NO : 2021/2910
KARAR TARİHİ : 17.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,
1-Kamera kayıtlarından suça sürüklenen çocuğun tespit edildiği ve araştırma sonucu cadde üzerinde görülerek durdurulduğu, konu ile ilgili bilgi verildiğinde suçu işlediğini kabul ederek, hırsızlığa konu tabletin evinde olduğunu ve teslim edebileceğini beyan etmesi üzerine, tabletin kolluk ekibince suça sürüklenen çocuğun evinden alınarak müştekiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan hapis cezasının, 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilip edilmediği ile suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemeye kanaat gelip gelmediği hususlarının değerlendirilmesi gerektiği, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde adli sicil kaydında mahkumiyet kararının bulunmadığı, geçmişteki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının da ertelemeye engel teşkil etmediği gözetilmeden, “suça sürüklenen çocuk hakkında ertelenmiş mahkumiyet hükmünün bulunması ve yeniden aynı suçu işlemeyeceğine dair mahkememizde yeterli kanaatin hasıl olmaması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesi hükmünün uygulanmasına yer olmadığına,” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
3- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
4- Suça sürüklenen çocuk hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nın 62/1. madde ve fıkrası yerine aynı Kanun’un 62. maddesinin gösterilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.