Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2019/2844 E. 2021/608 K. 01.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/2844
KARAR NO : 2021/608
KARAR TARİHİ : 01.02.2021

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Denizli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.03.2017 gün ve 2016/857 – 2017/102 sayılı kararı bozan Daire’nin 25.02.2019 gün ve 2017/4830 – 2019/1506 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, proje temelleri 2007 yılında atılan, 2008 yılında da inşaatına başlanan Denizli İlindeki Sümerpark Alışveriş Merkezinin müvekkiline ait olduğunu, müvekkilinin “SÜMERPARK” ibareli markalarının 36, 37 41 ve 44. sınıflarda tescilli olduğunu, davalının 35 ve 43. sınıflarda aynı ibareli 2008/15284 tescil numaralı markayı dava dışı … isimli şahıstan devraldığını ve müvekkili aleyhine marka hakkına tecavüz iddiasıyla tecavüzün önlenmesi talepli dava açtığını, müvekkilinin 24.01.2011 tarihli “Sümerpark Alışveriş Merkezi” ibareli marka başvurusunun davalı markası nedeniyle 35. sınıf hizmetler yönünden reddedildiğini, hükümsüzlüğü istenen markanın tescil başvurusunun kötüniyetli olduğunu, anılan markanın davalı tarafından kullanılmadığını, davalının müvekkili tarafından işletilen alışveriş merkezinde kiracı olup kirasını ödemediğinden aralarında husumet oluştuğunu, davalının da bunun üzerine dava konusu markayı sırf müvekkilinin markasını kullanmasını engellemek maksadıyla devraldığını ileri sürerek davalı adına tescilli 2008/15284 sayılı “SÜMERPARK” ibareli markanın hükümsüzlüğünü talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.