YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10065
KARAR NO : 2021/2873
KARAR TARİHİ : 17.02.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I) Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davada, suçtan doğrudan zarar görmeyen müşteki kurum vekilinin bu suç bakımından davaya katılma hakkı bulunmadığından müşteki kurum vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,
II) Sanık … hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın, müştekilere yönelik görevi yaptırmamak için direnme eylemini; TCK’nın 6/f maddesinde sayılan silah niteliğinde araç kullanarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında aynı Kanun’un 265/4. maddesinin uygulanmaması ve adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek nitelikte mahkumiyetleri bulunan sanık hakkındaki ilamlara konu cezaların bihakkın tahliye tarihleri sorularak infaz tarihleri kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilip sonucuna göre tekerrüre esas alınıp alınmayacağının araştırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
III) Sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçu ile sanık … hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik müşteki kurum vekili ve sanıkların temyiz istemlerine gelince;
TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının görevi yaptırmamak için direnme suçu bakımından uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre görevi yaptırmamak için direnme suçu bakımından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi İçişleri Bakanlığının gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, şikayetçi kurumun 5271 sayılı CMK.nun 260/1. madde ve fıkrası uyarınca kamu malına zarar verme suçu yönünden yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu dikkate alındığında; şikayetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,
2- Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Dinar T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık …’ye duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 25/10/2013 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak sanık …’nin savunma hakkının kısıtlanması,
3- Sanık …’nin müştekilere yönelik görevi yaptırmamak için direnme eylemini; TCK’nın 6/f maddesinde sayılan silah niteliğinde araç kullanarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında aynı Kanun’un 265/4. maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, müşteki kurum vekili ile sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kamu malına zarar verme suçu yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 17/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.