Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2020/91 E. 2020/4691 K. 04.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/91
KARAR NO : 2020/4691
KARAR TARİHİ : 04.11.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Ankara 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.03.2019 gün ve 2019/14 Esas, 2019/130 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafisinin anılan hükme yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalarda değişen çelişkili beyanları, savunma, sanık müdafisinin hükümden sonra 06.10.2020 tarihinde dosyaya sunduğu dilekçe ekindeki mağdureye ait olduğu belirtilen yazılar ile mektup içerikleri ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesince sanıkla mağdurenin temin edilerek beyanları alınmak suretiyle 23.04.2018 günü cinsel ilişkiye girmek için otele gidip gitmedikleri tespit edilip, 5237 sayılı TCK’nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı da tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi,
Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin anılan hükme yönelik temyiz itirazlarının reddiyle sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 11.06.2019 gün ve 2019/1287 Esas, 2019/962 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK’nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine 04.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.