YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/13895
KARAR NO : 2020/18415
KARAR TARİHİ : 08.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Oluşa ve dosya içeriğine, katılanın aşamalardaki beyanına göre; katılan olay günü 28 tane koyununu hayvan ağılığında göremeyince hayvanlarına seslendiğini, hayvanlarının kendi sesini tanıdığını ve evinin 30 metre aşağısında hayvan sesi duyduğunu, aşağıya indiğinde sanığın ağacın dibine saklandığını ve sanığın hayvanları arasında kendi hayvanlarını gördüğünü, sanığın tabanca ile kendisine ateş ederek yaraladığını ifade etmesi karşısında, YCGK’nun 02.02.2010 gün ve 2009/1-238 Esas, 2010/16 Karar sayılı ilamında ayrıntıları açıklandığı üzere yağma suçunda, cebir veya tehdidin malın alınması veya teslimini sağlamaya yönelik olmasının gerektiği, katılanın beyanına göre sanığın hayvanlarını evinden 30 metre aşağıya götürdükten sonra sanığın kendisini yaralamasına ilişkin söz konusu eylemlerin hırsızlık ve kasten yaralama suçlarını oluşturacağı, ayrıca sanığın katılanın hayvan ağılından 28 tane koyununu aldığına dair katılanın iddiası dışında kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, katılan ve sanık dışında olayın tarafsız görgü tanığının da olmadığının anlaşılması karşısında mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle ONANMASINA, 08.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.