YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/30411
KARAR NO : 2021/73
KARAR TARİHİ : 11.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İmar kirliliğine neden olma
HÜKÜM : Beraat
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliğine ve suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
TCK’nın 184/1. maddesinde “yapı ruhsatiyesi alınmadan veya ruhsata aykırı olarak bina yapan veya yaptıran” kişilerin cezalandırılması öngörülmüş olup, TCK’nın 184/1-3. maddesi gereğince, bu madde hükümlerinin “belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde” uygulanacağının açıklanması karşısında, davaya konu binanın yapıldığı taşınmazın suç tarihi itibariyle belediye sınırları veya mücavir alan içerisinde kalıp kalmadığı ya da özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak, dosya kapsamına göre, dava konusu taşınmazda ruhsatsız bina yapıldığının iddia edildiği somut olayda, sanık tarafından ilgili Belediyeye yapılmış bir başvurunun bulunup bulunmadığı, dava konusu inşaatın bina vasfında olup olmadığı ve imar mevzuatına aykırı yapılan inşaatın hangi aşamada olduğu ve yıkılıp yıkılmadığı hususlarında denetime elverişli şekilde bilimsel ve teknik verilere dayalı bir rapor aldırılması ve hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun’un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 16. maddesi de gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan … vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.