YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3718
KARAR NO : 2020/16143
KARAR TARİHİ : 23.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin 18.03 olduğu, gece vaktinin saat 19.03’te başladığı, suçu kabul etmeyen sanığın aşamalardaki ifadelerinde suç saatine ilişkin beyanının bulunmadığı, görgü tanığı …’nun soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, olay günü saat 19.00 sıralarında evinden markete giderken sanığın müştekinin ikamet duvarından 1 adet LCD TV’yi diğer faile uzattığını gördüğünü beyan ettiği, kolluk görevlilerince düzenlenen 17/03/2015 tarihli canlı teşhis tutanağında ise tanık Ali’nin beyanında, olay günü saat 18.50 sıralarında ikametinden bakkala gitmek için çıktığını, bu esnada komşularının evinin bahçe duvarında sanığı gördüğünü beyan ettiği, kolluk görevlilerince düzenlenen ihbar tutanağında olay günü saat 19.08’de hırsızlık ihbarının yapıldığı ve şahısların kaçtıklarının belirtildiği anlaşılmakla, dosya kapsamına göre, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının 17/03/2015 günü saat 18.50 ila 19.08 arasında kesin olarak tespit edilemeyen bir zamanda tamamlandığının anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının gündüz vakti işlendiğinin kabulünün gerektiği gibi atılı suçların gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde açıklanıp gösterilmeden hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesiyle artırılması ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan aynı Kanun’un sadece 116/1. maddesi yerine 116/1-4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Kabule göre de;
a-) Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143/1. maddeleriyle hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62/1. maddesiyle 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 6 yıl 3 ay hapis yerine 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
b-) Sanığın, hırsızlık suçunu işlemek amacıyla rızası hilafına müştekinin evine geceleyin girmekten ibaret eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesinde müstakil bir suç olarak tanımlanan konut dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu nazara alınarak temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesiyle belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesiyle temel ceza belirlenip daha sonra aynı Kanun maddesinin (4.) fıkrasıyla arttırım yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası hırsızlık suçundan kurulacak hükümde ceza miktarı yönünden 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 23/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.