YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11607
KARAR NO : 2019/14622
KARAR TARİHİ : 26.09.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanık …’a yükletilen yaralama ve hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, sanık …’un temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
B-Diğer hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1-Sanık …’a yükletilen mağdurlar … ve …’a karşı silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanık hakkında mağdurlar … ve …’a karşı silahla tehdit suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 106/2-a,c ve 43/1. maddelerinin uygulanması üzerine belirlenen 2 yıl 16 ay hapis cezasının, TCK’nın 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirilmesi sırasında hesap hatası sonucu 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası yerine 1 yıl 21 ay 10 gün hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilmişse de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından, sanık …’un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında müşteki …’a karşı silahla tehdit, sanık … hakkında ise mağdurlar … ve …’a karşı silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;
a-Sanık …’in, temyiz dilekçesine Kırşehir Devlet Hastanesince düzenlenen ve “sınırda mental reterdasyon ve anti sosyal kişilik bozukluğu ” tanısı tespit edilen 28/01/2010 tarihli sağlık kurulu raporunu eklemesi karşısında, TCK’nın 32. maddesi gereğince “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış ya da önemli ölçüde azalmış olup olmadığı” hususunda sağlık kurulu raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
b-Sanık … hakkında müşteki …’a karşı silahla tehdit eylemleri yönünden;
Sanığın, ilk eylemini gerçekleştirdikten sonra karşılaştığı sivil olarak devriye gezen polis memuru olan katılan …’a kendisinin polis olduğunu söylemesi üzerine bıçak çekerek”s.ktir git lan, burada kimse de yok, deşerim seni, bu polislerden kurtuluş yok mu, seni vursam resmi de değilsin, vatandaş saldırdı, silah çekti diye kendi mi savunurum, s.ktir git şerefsiz, öldürtme kendini” demekten ibaret eyleminin, TCK’nın 265/1. maddesi kapsamında kalan görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan silahla tehdit suçundan hüküm kurulması,
c-Kabule göre de; sanık … hakkında müşteki …’a karşı silahla tehdit suçundan hüküm kurarken, TCK’nın 106/2-a maddesi uygulanması üzerine belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, tck’nın 62 maddesi gereği 1/6 oranında indirilmesi sırasında hesap hatası sonucu 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi,
Kanuna aykırı, sanıklar … ve …’un temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken, sanık … hakkında 1412 sayılı CMUK’nın 326. maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.