Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/10190 E. 2020/20971 K. 22.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10190
KARAR NO : 2020/20971
KARAR TARİHİ : 22.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
KATILAN SANIKLAR : …, Hatice …, …, …, …
SUÇLAR : Yaralama, hakaret

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A- Sanık … ’in katılan … ’e, sanık … ’in katılan …’a ve sanık …’in katılan …’e yönelik yaralama eylemlerine ilişkin verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yalnızca itiraz yolu açık olup, sanık … … için yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirildiği, diğer sanıklar hakkındaki başvurunun da bu doğrultuda değerlendirilmesi gerektiği,
Anlaşıldığından, katılanlar … ve … ile sanık … müdafiinin tebliğnameye uygun olarak temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
B- Sanıklar …, …, … ve … hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyizinin incelenmesinde;
Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6217 sayılı Yasa’nın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasa’ya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, sanıklara doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarına göre hükümlerin kesin nitelikte olduğu cihetle, Yerel Mahkeme tarafından sanıklar hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak usul ve Yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,
C- Sanık … hakkında katılan … …’e yönelik hakaret suçundan verilen hükmün temyizinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Eyleme, yükletilen suça ve ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik, sanık … müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
D- Katılan sanıklar … ve … ile sanıklar …, …, … ve … hakkında hakaret ve sanık … … hakkında katılan …’e yönelik yaralama suçundan verilen hükümlerin temyizinin incelemesinde ise;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanıklar …, …, …, …, … ve …’e atılı suçlara ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e. ve 67/2. maddelerine göre, suçların tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından; katılan sanıklar …, … ve sanık … müdafii ile katılanlar … ve … vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e. ve CMK’nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 22/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.