YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/10146
KARAR NO : 2013/19327
KARAR TARİHİ : 31.10.2013
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/03/2013 tarih ve 2011/744-2013/97 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin Şekerbank müşterisi olup, nişanlası …’in abisi …’in Vakıflar Bankası Genel Müdürlüğü’ne ait para taşıma aracını birkaç arkadaş ile birlikte 15/02/2006 tarihinde soymaları nedeni ile …16. Asliye Ceza Mahkemesi’nde yargılandıklarını ve müvekkili …’ın baraat ettiğini, sanıkların hırsızlıktan elde ettikleri paraları aralarında paylaştıklarını ve kalan paraları da davacı ile babasını bir şekilde kandırarak yanlış bilgiler neticesinde, davacının babası … hesabına yatırdıklarını daha sonra da davacı …’ın davalı bankadaki hesabına aktardıklarını, hırsızlık suçunun mağdur ve müştekisi olan Vakıflarbankası Genel Müdürlüğü talebi doğrultusunda davalı bankaca davacının paralaranın tamamının 11/08/2006 tarihinde Vakıflar Bankası Genel Müdürlüğü hesabına aktarılıdığını, müvekkilinin olay tarihinden önce kendi hesabında 12.703,75 TL ve 1.456 EURO miktarında parası bulunduğunu, davalı bankaca müştekinin hesabına sanıklarca yatırılan miktarın yani 10.955,62 TL tutarın aktarılması gerekirken müvekkilinin kendisine ait olan paraların da aktarıldığını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 12.073,75 TL ve 1.456 EURO miktarlı tutar olan 2.294 TL karşılığı olmak üzere toplam 14.367,75 TL’nin olay tarihi olan 15/02/2006 tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiziyle birlikte taraflarına iadesine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.
Davalı vekili, husumet itirazında bulunmuş, esastan da davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 04/08/2006 tarihli yazıları ile suç tarihi olan 15/02/2006 tarihinden sonra Nazım Gürkan üzerine yatırılan YTL ve EURO’nun …Merkez Vakıflar Bankası Vezne Müdürlüğü’ne ödenmesini belirtilmesi üzerine, davalı bankanın yazıyı yanlış anlaması ve hatalı işlemi sonucu davacının hesabına suç tarihinden önce yatırılan ve gönderilmemesi gereken 1.455 EURO ile 12.073,75 TL ‘nin de gönderildiği, davacının bu şekilde zarara uğradığı davacının uğradığı bu zarardan yazıyı yanlış anlayarak hatalı işlem yapan davalı bankanın sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 14.367,75 TL’nin 15/02/2006 tarihinde itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Ancak bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere TL hesabına 23/02/2006-11/08/2006 tarihleri arasında davacıya ödenen işlemiş faiz bulunduğu ve bu dönem için faiz istenemeyeceği savunulmasına rağmen bu savunma üzerinde durulup değerlendirilmeden EURO ve TL toplam hesabı üzerinden 15/02/2006 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiş, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın temyiz edene davalı yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin (2). bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.