YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/3210
KARAR NO : 2013/19324
KARAR TARİHİ : 31.10.2013
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.12.2012 tarih ve 2011/103-2012/688 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı Akansu Plastik Profil Boru Sanayi ve Ticaret A.Ş’nin 02/11/1998 tarihinde TS EN ISO 9001:2000 kalite yönetim sistemi belgesini kullanmaya başlayıp 14/07/2008 tarihine kadar kullanmaya devam ettiğini, bu tarihten itibaren belge kullanımını müvekkili kuruma başvurarak yenilemediğini, davalı şirketin bahse konu sistemi haksız ve mesnetsiz şekilde reklamlarında afişlerinde kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek, Türk Standartları Enstitüsü’nce 556 sayılı KHK kapsamında koruma altına alınmış olan belgenin haksız kullanımının engellenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili; sunulan reklam afişleri üzerinde herhangi bir tarih bulunmadığını bu nedenle reklam afişlerini hangi tarihte kullandıklarının da anlaşılamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafın davacıya ait markaya taraflar arasındaki sözleşme sona ermesine rağmen izinsiz olarak kullandığı, böylece davacının markasına tecavüzde bulunduğu gerekçesiyle, 556 sayılı KHK’nin 62. maddesine göre marka hakkına tecavüzün ve haksız kullanımın önlenmesine 2.100 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 379,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.