YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/12519
KARAR NO : 2021/1982
KARAR TARİHİ : 08.03.2021
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Tazminat
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada bozma üzerine yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
K A R A R
Dava dilekçesinde, bir yıldan fazla hürriyeti bağlayıcı cezaya mahkum olması nedeniyle davacının 09.04.2009-11.09.2010 arası dönemde cezaevinde kaldığı halde kendisine Türk Medeni Kanunu’nun 407. maddesi uyarınca vasi tayin edilmemesi sonucu maddi ve manevi zarara uğradığı ileri sürülerek, davalı …’ndan maddi ve manevi tazminat isteğinde bulunulmuş, davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; görevin Yargıtay 2. Hukuk Dairesine ait olduğu gerekçesiyle verilen görev yönünden davanın reddi kararı davacı temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 18.03.2013 tarihli ve 2012/15491-2013/3965 sayılı kararı ile işin esasının incelenmesi gereği ile bozulmuş, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama neticesinde, davacının maddi zararının bulunmadığından bahisle maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 750,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, taraf vekilleri temyize gelmiştir.
1.Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, yerinde olmayan davacının tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.
2.Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Somut olayda, Mahkemece 750.00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verildiğine göre, uyuşmazlık karar tarihi itibarıyle 2.590,00 TL sınırını geçmemektedir.
Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bir karar verilebilir. Temyiz edilen tazminat miktarı kesinlik sınırı içinde kaldığından 6100 sayılı HMK’nin 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 427/2 ve 432/4 maddeleri uyarınca davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle miktardan REDDİNE, davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte açıklanan sebeplerle reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK’un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine ve 35,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 23,40 TL’nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 08.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.