YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/571
KARAR NO : 2021/2570
KARAR TARİHİ : 26.02.2021

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Hırsızlık, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan Silifke Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan …’ün, infaz kurumuna uyuşturucu ilaç veya madde sokmak eylemi nedeniyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44/3-g maddesi uyarınca 11 gün hücre hapsi cezası ile cezalandırılmasına dair anılan Ceza İnfaz Kurumu Disiplin Kurulu Başkanlığının 08/07/2019 tarihli ve 2019/326 sayılı kararına karşı yapılan şikâyetin kabulüne ilişkin Silifke İnfaz Hâkimliğinin 01/08/2019 tarihli ve 2019/903 esas, 2019/977 karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının itirazının kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair mercii Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 23/08/2019 tarihli ve 2019/1511 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 44. maddesinin 3. fıkrasında, onbir günden yirmi güne kadar hücreye koyma cezasını gerektirir eylem olarak, aynı fıkranın (g) bendinde yer alan, “Her türlü ateşli silâh, mermi, patlayıcı madde, kesici, delici, yaralayıcı, bereleyici alet, yakıcı, aşındırıcı, boğucu, bayıltıcı, kör edici gaz ve ecza, her türlü zehir ve uyuşturucu ilâç ve madde, cep telefonu, telsiz ve sair elektronik haberleşme aracını kuruma sokmak, bulundurmak, kullanmak” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, somut olayda, adı geçen hükümlüden 26/03/2019 tarihinde alınan kan ve idrar numunelerinde uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin bulunmadığı, ilaç etken maddelerinden gabapentin, diazepam ve pregabalin bulunduğu, buna karşın Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 23/08/2019 tarihli kararı ile söz konusu etken maddelerin reçeteye bağlı olduğu, hükümlüye bu etken maddeyi içeren ilaç reçete edilmediği dikkate alınarak hükümlünün anılan etken maddeyi kurumda bulundurmasının yasak olduğuna kanaat getirilmek suretiyle Cumhuriyet savcısının itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmış ise de; Adlî Tıp Kurumu’ndan söz konusu ilaç etken maddelerinin uyuşturucu özelliğine sahip olup olmadığı yönünde bir rapor alındıktan sonra sonucuna göre hükümlünün hukukî durumunun takdir ve tayin edilmesi ile maddenin uyuşturucu özelliği taşımadığının bildirilmesi hâlinde kurumda reçetesiz ilaç bulundurmanın 5275 sayılı Kanun’un 44. maddesinin 3. fıkrasına aykırılık teşkil edip etmediğinin tartışılması gerekirken, uyuşturucu ilaç özelliğine sahip olup olmadığı hususunda rapor alınmayan ve reçetesiz şekilde kurumda bulundurulmasının anılan düzenlemeye aykırı olup olmadığı tartışılmayan ilaç etken maddesi nedeniyle itirazın kabulüne karar verilemeyeceği gözetilmeden, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 21/01/2020 gün ve 94660652-105-33-15036-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 23/08/2019 tarihli ve 2019/1511 değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.