YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/274
KARAR NO : 2021/2703
KARAR TARİHİ : 16.02.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Somut olayda sanıkların, mağdurların yol üzerinde geçişini engelleyecek şekilde önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yolunu kesmek biçiminde bir hareketlerinin bulunmadığı ve bu bağlamda “yol kesmek”ten söz edilemeyeceği gözetilmeden, yasal koşulları oluşmayan 5237 sayılı TCK’nın 149/1. maddesinin (d) bendinin de hüküm fıkrasında gösterilmesi kanuna aykırı ise de, olayda birden fazla nitelikli halin bulunması ve temel ceza belirlenirken gösterilen diğer gerekçe karşısında bu husus sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 günlü, 2012/6-1232 Esas ve 2013/106 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, alınan malın 3. kişiye satılması halinde, 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için suçun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek alınan malın suçun mağduruna iadesini sağlamasının tek başına yeterli olmadığı, failin bizzat pişmanlık göstererek, satın alan iyiniyetli ise, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek eşyanın suçun mağduruna iadesini sağlamasının yanında aynen geri verme veya tazmin suretiyle satın alanın zararını da gidermesi gerektiğinden, somut olayda sanıkların suça konu telefonları sattıkları şahısların zararlarının giderilip giderilmediği araştırılıp, sonuca göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddede tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; mağdurların zararının soruşturma aşamasında giderilmesine ve buna göre uygulama yapılmasına karşın hükmün gerekçesinde zararın kovuşturma aşamasında giderildiğinin belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK’nin 63. maddesi uyarınca sanıkların gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ile 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar …, …, … müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 16/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.