YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6319
KARAR NO : 2021/3574
KARAR TARİHİ : 24.02.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I-Sanık … hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
UYAP sisteminde yapılan kontrolde sanık …’in hüküm tarihinde cezaevinde bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık …’in adli sicil kaydında bulunan tekerrüre esas ilamlardan, en ağırı olan Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 23.06.2011 tarih 2010/265 Esas 2011/410 Karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması gerekirken, Ankara 11.Asliye Ceza mahkemesinin 16.09.2010 tarih, 2010/228 esas ve 2010/655 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasıdan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak sanık hakkında Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 23.06.2011 tarih 2010/265 Esas 2011/410 Karar sayılı ilamı ile 6136 sayılı Kanun’a muhalefet suçundan verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Ankara 11.Asliye Ceza mahkemesinin 16.09.2010 tarih, 2010/228 esas ve 2010/655 karar sayılı kararına konu 6000 TL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Sanık … hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
UYAP kayıtlarının incelemesinde sanık … hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 23.06.2011 tarih 2010/265 Esas 2011/410 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında verilmiş bir mahkumiyet kararının olmadığı ve bu kararın TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı; ancak sanığın adli sicil kaydında bulunan ilamlar içinde en ağırının Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2009 tarihli ve 2008/894 E., 2009/1458 K. sayılı ilamı ile TCK’nın 141/1 maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl 6 ay hapis cezası olduğu, ancak UYAP üzerinden yapılan incelemede bu suç bakımından uzlaşma işleminin yapılıp yapılmadığının anlaşılamadığı; bu itibarla öncelikle Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2009 tarihli ve 2008/894 E., 2009/1458 K. sayılı ilam hakkında uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, bu ilam hakkında uzlaşmanın sağlandığının tespiti halinde yine sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.02.2008 tarihli ve 2007/517 E., 2008/166 K. sayılı kararı ile TCK’nın 142/2-b maddesi uyarınca hükmolunan 9 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiğinin kabulünde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.