YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10066
KARAR NO : 2021/1783
KARAR TARİHİ : 08.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Eski hale getirme koşullarını değerlendirme yetkisinin Yargıtay’a ait olduğu gözetilerek, 20/02/2020 tarihli eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin ek kararın yok hükmünde olduğu anlaşılmakla,
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/3, 232/6. maddeleri gereğince, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunluluğuna rağmen, 09/03/2010 tarihli ek kararda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmediği, bu itibarla ek karara karşı temyiz talebinin süresinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanığa gerekçeli karar 22/05/2009 tarihinde Kütahya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde dağıtıcı tarafından bizzat kendisine tebliğ edilmiş ise de hükmün tebliğ edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa yapılan tebligatta 5271 sayılı CMK’nın 35/3. maddesine göre kararın kendisine “Okunup anlatılması” gerektiği yönündeki açıklamaların bulunmaması sebebiyle, gerekçeli kararın tebliğine ilişkin işlem 5271 sayılı CMK’nın 35. maddesine uygun yapılmadığından sanığın öğrenme üzerine 03/03/2010 tarihinde verdiği temyiz dilekçesi süresinde olduğu değerlendirilerek 09/03/2010 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince sanığın temyiz itirazlarının tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;
Kısa kararın açıklandığı oturumda sanığın Kütahya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunduğu, duruşmadan vareste tutulması yönünde bir istemi bulunmayan sanığın 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesi gereğince duruşmaya getirtilerek, esas hakkındaki savunması sorulduktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması;
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.