YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2137
KARAR NO : 2021/2672
KARAR TARİHİ : 18.02.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Alacağı tahsil amacıyla silahla tehdit, tehdit, hakaret ve kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık … hakkında katılan …’e karşı hakaret suçundan kurulan hükmün, katılan … ve müşteki …’e karşı hakaret suçundan kurulan hükmün ve katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL’ye kadar olan adlî para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından dolayı tayin edilen adlî para cezası ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince sanık … müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanıklar … ve … hakkında, katılan … ile şikâyetçi …’e yönelik alacağı tahsil amacı ile tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanması sırasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan kısmî iptal kararının da nazara alınarak, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; sanıklar hakkında TCK’nın 150/1. maddesi delâletiyle tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünde, yasal koşulları bulunmadığı hâlde, 5237 sayılı TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre sanıklar … ve … müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
III- Sanık … hakkında, katılan …’e yönelik tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK’nın 106/1-1.Cümle’sinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca; ”Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun’un 35. maddesi ile değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.