YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7555
KARAR NO : 2021/6050
KARAR TARİHİ : 29.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanığın müdafii ile savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Kabule göre;
2-Sanığın aşamalarda suçlamayı ve parmak izini kabul etmediği, karton kutu ve naylon poşette ne şekilde çıktığını bilmediğini beyan ettiği, olay yeri inceleme ekibince yapılan incelemede parmak izinin otomatik parmak izi teşhis (apfıs) sisteminde kayıtlı parmak izi ile karşılaştırma yapıldığında sanığa ait olduğunun bildirilmesi karşısında; sanığın parmak izi örnekleri alınarak, olay yerinden elde edilen parmak izleri ile uzman bilirkişiye karşılaştırmasının yaptırılarak sanığa ait olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
3-Güneşin olay günü saat 07:02’de doğduğu, gece vaktinin saat 06:02’de bittiği, müştekinin, gece saat 01:00’da işyerini kapattığını ertesi gün sabah 07:00’da komşusunun haber vermesiyle işyerine hırsız girdiğini anladığını, sanığın ise atılı suçu kabul etmediğini belirtmemiş olması karşısında, suçun gece vakti işlendiğine ilişkin, müştekiye haber veren komşuları dinlenmeden ve delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılıp gösterilmeden, eksik araştırma sonucunda sanık hakkında TCK’nın 143. ve 116/4. maddeleri ile uygulama yapılması,
4-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın 5237 sayılı Kanun’un tekerrür hükümlerini düzenleyen 58/2-b hükmü gereği tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nun temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 29/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.