YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5147
KARAR NO : 2021/3317
KARAR TARİHİ : 25.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında Muratlı Asliye Ceza Mahkemesinin 27/12/2012 gün 2012/55 Esas-2012/265 Karar sayılı kararı ile, eylemine uyan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan neticeten 5 ay hapis ve 2000 TL adli parasına hükmedilip CMK’nın 231/6. maddesi uyarınca, verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği; bu kararın 31/01/2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlediği ihbarı üzerine Muratlı Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2016 tarihli 2015/350 Esas-2016/52 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verildiği; söz konusu açıklama hükmünün 01/03/2016 tarihinde, sanıkla aynı konutta ikamet eden eşi Döndü Kılıç’a usulüne uygun tebliğ edilmesine karşın sanığın temyiz isteminde bulunmadığı;
Bu aşamada sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına esas alınan, Muratlı Asliye Ceza Mahkemesinin 02/06/2015 tarih ve 2014/288 Esas-2015/324 Karar sayılı kararın kesinleştirme işlemlerinin usulüne uygun bir şekilde yerine getirilmediğinin tespiti nedeni ile sanık hakkında infazın durdurulması kararı verilmesi ve kendisine bu hususun tebliği üzerine; adı geçen sanığın 04/04/2016 tarihli dilekçeyle, hükmün açıklanmasına ilişkin Muratlı Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2016 tarihli 2015/350 Esas-2016/52 Karar sayılı kararına yönelik temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmış ise de; sanığın yokluğunda verilen kararın 01/03/2016 tarihinde usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesine karşın sanığın süresi içinde temyiz isteminde bulunmadığı, sonradan yapılan tebliğ işleminin temyiz hakkı vermeyeceği, istinaf ya da temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararlara yönelik ise CMK’nın 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği anlaşıldığından, sanık …’ın yasal süreden sonraki temyiz istemlerinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 25/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.