YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/3877
KARAR NO : 2021/1806
KARAR TARİHİ : 04.03.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi özgürlüğünden yoksun kılma
HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçtan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Dosyada mevcut adli sicil belgesine göre hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olsa da hüküm tarihinde anılan kararların adli sicil değerlendirmesine esas alınabilecek mahkumiyet hükmü niteliği taşımadığı ve aşamalarda olayı anlatıp, dosyaya yansıyan olumsuz kişilik özelliği bulunmayan sanık hakkında aksi yönde mahkemeyi olumsuz kanaat kullanmaya sevk eden kişilik özelliklerinin neler olduğu kararda değerlendirilmeden “adli sicil kaydından anlaşılan suç işlemeye meyilli kişiliği, suç işledikten sonra herhangi bir pişmanlık göstermemesi, cezanın ıslah edici etkisi ve sosyal ilişkileri” şeklindeki yetersiz ve dosya içeriğiyle uyuşmayan gerekçeyle, belirlenen hapis cezası ile ilgili olarak 5237 sayılı TCK’nın 62. maddesinin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.