Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2020/6540 E. 2021/4063 K. 08.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6540
KARAR NO : 2021/4063
KARAR TARİHİ : 08.03.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Beraat

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, şirketler vekilinin şikayet dilekçesi ile sanığın cezalandırılmasını istediği, davaya katılma talebinde bulunduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere mağdurun katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören şirketler …ile… İçerik Hizmetleri A.Ş.’nin davaya katılmasına karar verilmekle yapılan temyiz incelemesinde;
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.”, aynı Kanunun 294. maddesinin ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” ve aynı Kanunun 301. maddesinin ”Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin toplanan deliller uyarınca sanığın atılı suçu işlediğine yönelik olduğu ve sanık hakkında hukuki ihtilaf gerekçesi ile beraat kararı verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğu iddiasına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;
Ayrıca dosyada CMK’nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca, katılan vekilinin yerinde görülmeyen TEMYİZ
İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, CMK’nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Sorgun Asliye Ceza Mahkemesine, kararımızın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine, 08.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.