YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/3022
KARAR NO : 2021/3417
KARAR TARİHİ : 07.04.2021
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 28.11.2017 tarih ve 2015/1111 E. – 2017/1449 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nce verilen 23.05.2019 tarih ve 2018/1186 E. – 2019/740 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalılardan … ile aralarında düzenlenen protokol gereği teslim edilecek mallara karşılık toplam 77.000.-TL tutarında dört adet avans çeki verildiğini ancak malın teslim edilmediğini ve çeklerin piyasaya sürüldüğünün öğrenildiğini, protokol gereği davalı … üstlendiği edimi ifa etmediği gibi çeklerin diğer davalılar elinde olması ve kötüniyetle işleme konulmasının davacının mağduriyetine sebebiyet vereceğini belirterek avans olarak verilen dört adet çekten dolayı borçlu olunmadığının tespiti ile çeklerin istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … cevap sunmamıştır.
Diğer davalılar vekilleri,davalı … ile aralarındaki ticari ilişki nedeniyle alınan çeklerden dolayı davacının şahsi defilerinin iyiniyetli hamil olan davalılara karşı ileri sürülemeyeceğini, davalıların dava konusu çekleri davalı …’a fatura karşılığında satmış oldukları mallara karşılık aldıklarını savunarak davanın reddini istemişlerdir.
İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı şirketin davalı … ile kumaş alım satımı konusunda anlaştığı ve 77.000.-TL tutarındaki kumaş bedeline karşılık dava konusu çekleri avans olarak davalı …’a verdiği, davalının teslimi gereken kumaşları teslim etmediği gibi çekleri de iade etmeyerek diğer davalılara ciro ettiği, ancak davacının şahsi defilerini sadece davalı …’e karşı ileri sürebileceği, iyi niyetli 3. kişi durumundaki diğer davalılar yönünden davacının iddialarının dinlenmeyeceği, davalıların ağır kusurlu yada kötü niyetle hareket ettiklerine dair herhangi bir delilin dosyaya sunulmadığı gerekçesiyle davalı … yönelik davanın kabulüne, diğer davalılara yönelik davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge adliye mahkemesince,davacı tarafından dava konusu çeklerin davalı …’a avans olarak verildiği ve karşılığında mal teslim edilmemesi nedeniyle bedelsiz kaldığı,davalı şirketler çekleri davalı …’a satmış oldukları mallara karşılık aldıklarını, davalılar Özsar Tekstil Ltd. Şti. ve İdea Tekstil Ltd. Şti.’nin ticari defter ve kayıtları ile davalı Gteks Tekstil Ltd. Şti. tarafından sunulan mal satış faturası ile doğrulandığı, TTK 687. madde gereği ispat yükünün davacıda olduğu, davalı Gteks Tekstil Ltd. Şti.’nin ticari defterlerinin incelenmemiş olmasının davanın esasına bir etkisi bulunmadığını zira kötüniyet iddiasının salt ticari defter kayıtları ile ispat edilemeyeceği,
Davacı delil olarak tanık deliline de dayanmış ise de yargılama sırasında bu yönde bir talebi olmadığı gibi, bu hususun istinaf konusu da edilmediği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre ve özellikle tanık deliline dayanılmış olmasına rağmen yargılama aşamasında tanık listesinin sunulup istenilmemiş olmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.