YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2099
KARAR NO : 2021/3409
KARAR TARİHİ : 07.04.2021
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11.04.2017 tarih ve 2014/294 E- 2017/87 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi’nce verilen 20.02.2020 tarih ve 2017/4058 E- 2020/390 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalıya ait 2008/02456 sayılı “elektrik anahtarı” başlıklı endüstriyel tasarımın dava dışı bir şirkete ait 2007/03883 sayılı tasarım ile aynı olduğunu, davalı tarafça 2007/03883 sayılı tasarımın hükümsüzlüğü için dava açıldığını, mahkemece dünyada ve Türkiye’de söz konusu modelle benzerlik taşıyan birçok modelin üretildiği gerekçesi ile tasarımın hükümsüzlüğüne karar verildiğini, davalı tarafça tescil ettirilen 2008/02456 sayılı tasarımın da hükümsüz kılınan 2007/03883 sayılı tasarımın aynısı olması nedeniyle yeni ve ayrıt edici olmadığını ileri sürerek davalı adına tescilli tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını taşıdığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, davalıya ait tasarımın daha önce kamuya sunulan 2004 yılı Jung kataloğundaki tasarımlar ve WIPO nezdinde 07.05.2007 tarih ve DM/68965 sayı ile tescilli elektrik anahtarı konulu tescilli tasarım karşısında yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına sahip olmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne davalı adına tescilli tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
Karara karşı davalı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu tasarımın nihai kullanım esnasında görünebilir ve nihai bilgilenmiş kullanıcı tarafından beş duyu ile algılanabilen kısımları ile, yenilik giderici olarak sunulan belgelerin karşılaştırılması gerektiği, bu karşılaştırmada da davalı tasarımının yeni ve ayırt edici vasıflarına haiz olmadığı gerekçesi ile davalı vekilinin istinaf isteminin reddine 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kabulüne, davalı adına tescilli 30.04.2008 tarihli ve 2008/02456 numaralı 1 ve 2 numaralı endüstriyel tasarım tescillerinin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.