YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2452
KARAR NO : 2021/5072
KARAR TARİHİ : 24.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü yönünden; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;
a) Hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü yönünden; tekerrüre esas olduğu kabul edilen … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2007 tarihli ve 2007/64 Esas – 2007/159 Karar sayılı ilamına konu “yağma” suçunun işlendiği tarihte onsekiz yaşından küçük bulunması karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 58/5. maddesi uyarınca sanık hakkında ilgili ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ancak adli sicil kaydında yer alan … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2007 tarihli ve 2007/37 Esas – 2007/98 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 142/2-b maddesi gereğince “hırsızlık” suçundan hükmolunan “2 yıl 6 ay” hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,
b) Hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü yönünden; 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108. maddesi uyarınca mükerrirler hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olacağı gözetilmeden, hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/6, 7. madde ve fıkrası uyarınca “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin “1 yıl” olarak belirlenmesi suretiyle infaz yetkisinin kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi uyarınca hükümden sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulamasına ilişkin paragrafların çıkartılarak yerine “… 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2007 tarihli ve 2007/37 Esas- 2007/98 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 142/2-b maddesi gereğince “hırsızlık” suçundan hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” şeklinde cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;
a) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesindekemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında, mağdur hakkında düzenlenen doktor raporunda, vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (3.) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK’nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında (1/2 oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
b) Mağdur hakkında düzenlenen doktor raporlarına göre, sanığın bıçakla ve ateşli silahla mağduru, kolundan ve kalçasından yaraladığı olayda, suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı ve sanığın kastının yoğunluğu da dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK’nin 61. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken, TCK’nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi de gözetilerek hakkaniyete uygun şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,
c) Tekerrüre esas olduğu kabul edilen … 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.04.2007 tarihli ve 2007/64 Esas – 2007/159 Karar sayılı ilamına konu “yağma” suçunun işlendiği tarihte onsekiz yaşından küçük bulunması karşısında, 5237 sayılı TCK’nin 58/5. maddesi uyarınca sanık hakkında ilgili ilamın tekerrüre esas alınamayacağı ancak adli sicil kaydında yer alan … 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2007 tarihli ve 2007/37 Esas – 2007/98 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 142/2-b maddesi gereğince “hırsızlık” suçundan hükmolunan “2 yıl 6 ay” hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi,
d) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108. maddesi uyarınca mükerrirler hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olacağı gözetilmeden, hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/6, 7. madde ve fıkrası uyarınca “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına” karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin “1 yıl” olarak belirlenmesi suretiyle infaz yetkisinin kısıtlanması,
e) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 24.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.