YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/887
KARAR NO : 2021/1639
KARAR TARİHİ : 17.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına, mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık müdafiin temyiz isteminin sadece sanık sıfatıyla müvekkili sanığın aleyhine verilen hükümlere yönelik olması nedeniyle, bu kapsamla sınırlı sınırlı olarak yapılan incelemede;
1) Sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığın, tekerrüre esas olmamakla birlikte suç tarihi itibariyle silinme koşulları oluşmayan 1 yıl denetim süresi belirlenerek TCK’nin 51. maddesi uyarınca erteli hayasızca hareketlerde bulunma suçundan verilen 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin hükmün bulunması ve 5237 TCK’nin 50/2. maddesinde yer alan düzenleme karşısında, tebliğnamenin sanığa verilen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine veya hükmün açıklanmasını geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Hükmün gerekçesinde; “siktirin gidin lan burdan” şeklindeki sözleri ile temyiz dışı katılan sanık …’un kavgayı başlattığı şeklinde bir belirleme yapılmasına rağmen, sanık … hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı konusunda bir değerlendirme yapılmadığı, bu nedenle olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4 – 238 Esas – 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede (1/4) oranında uygulanmasını gerektirip gerektirmediğinin tartışmasız bırakılması,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 17.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.