YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/534
KARAR NO : 2019/7666
KARAR TARİHİ : 17.09.2019

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın davacılardan … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 10.09.2018 tarihli ve 2018/6159 Esas, 2018/15336 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davacılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkin olup, davacılar tarafından 10.000 TL değer üzerinden harçlandırılarak açılmış, Mahkemece, 22.12.2014 günlü nihai karar ile davanın kısmen kabulü ile toplam 5322 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairece 10.09.2018 tarihli ve 2018/6159 Esas, 2018/15336 Karar sayılı ilam ile kararın ecrimisile yönelik kısmı bozulmuş, davacılar vekilince kararın düzeltilmesi istenmiştir.
Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri veya Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz veya karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.4.2005 tarihli ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise, o karar tarihi esas alınmalıdır.
Somut olayda, talep karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 10.09.2018 tarihli Daire kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.
Bilindiği üzere, 01.01.2018 tarihinden itibaren değeri 15.910 TL’ den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceğinden davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle, (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) davacılar vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin 26.11.2018 tarihli dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyen davacılara iadesine, 17.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.