Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2020/4220 E. 2020/5271 K. 22.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4220
KARAR NO : 2020/5271
KARAR TARİHİ : 22.12.2020

YARGITAY6. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanığın ilk olarak 20/05/2014, ikinci olarak ise 29/05/2014 tarihinde gerçekleştirdiği kablo çalma ve kablo çalmaya teşebbüs şeklindeki eylemlerinin işleniş şekli, kısa sayılabilecek zaman aralığı ile aynı yerde müsnet suçların işlenmesi karşısında, TCK’nın 43/1. maddesi hükmüne göre bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmiş olması gözetilerek sanık hakkında TCK’nın 43/1.maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde ikişer kez hırsızlık suçlarından mahkumiyet kararları verilmesi,
Kabule göre de;
1-20.05.2014 tarihli eyleme ilişkin hüküm yönünden TCK’nın 168/2 maddesi uyarınca tayin edilen 1 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62.maddesi uyarınca indirim yapılırken 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası yerine hesap hatası yapılmak suretiyle yazılı şekilde 13 ay 10 gün hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,
2-29.05.2014 tarihli eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilmiş olmasına karşın koşulları oluşmadığı halde TCK’nın 168.maddesinin tatbik edilmiş olması,
3-Sanığın tekerrüre esas alınan ilamında, TCK’nın 58. maddesi uygulanmış olması karşısında, tekerrür hükümleri uygulanırken 5275 sayılı Yasanın 108/3. maddesi uyarınca ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği halde, ilk kez tekerrür hükümlerinin uygulanması ve ayrıca aleyhe temyiz bulunmayan 02.12.2014 tarihli mahkumiyet kararlarında sanık hakında TCK’nın 58.maddesinin uygulanmamış olduğu gözetilerek sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkın uyuglanması gerektiği dikkate alınmaksızın yazılı şekilde TCK’nın 58.maddesi uyarınca hükümler kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve o yer ile üst Cumhuryet Savcılarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmayan 02/12/2014 tarihli hükümler yönünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi ve miktarı yönünden kazanılmış haklarının korunmasına, 22/12/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.