YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4213
KARAR NO : 2021/299
KARAR TARİHİ : 19.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Sanığın, A 101 marketten değeri 52,50 TL olan suça konu tıraş bıçaklarını çalmak isterken şikayetçi …’e yakalanarak teşebbüs aşamasında kalan eyleminde, Mahkemenin 15.12.2015 tarihli kararından sonra Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı karşısında ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun anılan ilamından sonraki dairemizin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu nazara alındığında sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
2) Sanık hakkında Afyon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2006 tarihli 2006/165 E 2006/36 K sayılı 30.01.2012 tarihinde kesinleşen ilamı ile Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2006 tarihli 2006/79 E 2006/662 K sayılı 27.06.2012 tarihinde kesinleşen ilamının tekerrüre esas alınmasına karar verilmiş ise de, Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2006 tarihli 2006/79 E 2006/662 K sayılı ilamında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle bu hükmün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.