Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/13500 E. 2020/18653 K. 10.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/13500
KARAR NO : 2020/18653
KARAR TARİHİ : 10.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair, beraatlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılan sanık … hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik itirazın Ağır Ceza Mahkemesince reddedildiği ve katılan sıfatıyla temyiz talebinde bulunduğu, yine katılan sanık …’nin de sanık sıfatıyla temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1) Sanık … hakkında katılan …’ya karşı basit tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında TCK’nin 62. maddesi uygulandığı sırada “25 gün” adli para cezası yerine “25 gün” hapis cezası yazılmışsa da, bu husus mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
2) Sanık … hakkında katılan …’ya karşı tehdit suçundan kurulan beraat hükmü ile sanık … hakkında katılan …’ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
3) Sanık … hakkında katılan …’ya karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;
a) Katılan hakkında düzenlenen … Devlet Hastanesinin 10.08.2015 tarihli raporunda, sol kaşta 3×1 cm.’lik kesi bulunduğu bildirilmesine, 27.10.2015 tarihli celsede mahkeme gözleminde katılanın alın sol bölgesinde yara izi görüldüğünün belirtilmesine rağmen, … Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 18.02.2016 tarihli raporunda, alın sağ üstte nedbe görüldüğünün bildirilmesi karşısında, sabit iz niteliğindeki yaralanmanın yeri hususundaki çelişkinin giderilmesi amacıyla katılanın tüm tedavi evrakları, geçici ve kati raporları ile birlikte Adli Tıp 2. İhtisas Kuruluna sevki ile yeniden rapor aldırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.