YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11945
KARAR NO : 2020/18837
KARAR TARİHİ : 14.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında TCK’nin 86/2, 152/1-a. maddeleri gereğince cezalandırılması için kamu davası açıldığı, suçun bu haliyle uzlaşma kapsamında olmadığı, yargılama sonunda kamu malına zarar verme suçundan beraat kararı verildiği ve kesinleştiği, sanığın mahkumiyetine karar verilen ve temyiz incelemesine konu edilen kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
2) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanık hakkında TCK’nin 86/2-3-e,152/1-a,125/1,106/1.2.cümle maddeleri gereğince cezalandırılması için kamu davası açıldığı, suçun bu haliyle uzlaşma kapsamında olmadığı, TCK’nin 86/3-e maddesi de uygulanamayacağından, yargılama sonunda kamu malına zarar verme suçundan beraat, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği ve bu kararların kesinleştiği, sanığın mahkumiyetine karar verilen ve temyiz incelemesine konu edilen basit kasten yaralama suçunun (TCK’nin 86/2. maddesinin) uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
3) Sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Sanık hakkında TCK’nin 86/2-3-e, 152/1-a,106/1.2. cümle,125/1. maddeleri gereğince cezalandırılması için kamu davası açıldığı, suçun bu haliyle uzlaşma kapsamında olmadığı, TCK’nin 86/3-e maddesi uygulanamayacağından, yargılama sonunda kamu malına zarar verme suçundan beraat, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği ve bu hükümlerin kesinleştiği, 6763 sayılı Kanun değişikliği ile tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşıldığından sanığın mahkumiyetine karar verilen ve temyiz incelemesine konu edilen tehdit suçunun uzlaştırmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; sanık ile katılan arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Sanık hakkında açılan iddianamede TCK’nin 106/1-2. cümle maddesi gereğince cezalandırılması talep edilmiş olması karşısında, sanığa ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında TCK’nin 106/1.1 cümle maddesi uygulanmak suretiyle CMK’ nin 226. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.