Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/4789 E. 2021/292 K. 19.01.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4789
KARAR NO : 2021/292
KARAR TARİHİ : 19.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Sanığın, şikayetçi …’ın elinde bulunan el çantasının içindeki suça konu cep telefonu çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde, şikayetçi …’ın kolluktaki ifadesinde “ olay günü saat 18.00 sıralarında servisten indiğini, evine gitmek için yürüdüğü sırada cadde üzerinde bulunan Bim Marketin önüne geldiğinde sanıkla karşılaştığını, elinde bulunan çantadan sanığa elma çıkarmak isterken, sanığın elini çantaya sokarak cep telefonunu alıp hızla oradan ayrıldığını” beyan ettiği, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde güneşin saat 16:59’da battığı, …’ın servisten indikten sonra yürüdüğü mesafe ve zaman da göz önüne alındığında, hırsızlık suçunun gece sayılan zaman diliminde işlendiği anlaşılması karşısında, kurulan hükümde 5237 sayılı TCK 143/1 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,
2) Sanık hakkında Ankara 13. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.11.2013 tarihli 2013/90 E 2013/915 K sayılı, Ankara 12 Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2014 tarihli 2013/455 E 2014/409 K sayılı sayılı, Ankara 5 Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2013 tarihli 2012/1302 E 2013/264 K ilamlarının tekerrüre esas alınmasına ve 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiş ise de, Ankara 13. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.11.2013 tarihli 2013/90 E 2013/915 K sayılı ve Ankara 12 Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2014 tarihli 2013/455 E 2014/409 K sayılı ilamlarıyla tayin olunan adli para cezalarının miktarları itibariyle 1412 sayılı CYUY.nın 305.maddesi gereğince kesin nitelikte oldukları ve aynı Yasanın 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacakları, bu ilamların yerine Ankara 5 Asliye Ceza Mahkemesinin 18.04.2013 tarihli 2012/1302 E 2013/264 K sayılı 26.04.2013 tarihinde kesinleşen ilamı ile kamu malına zarar verme suçundan hükmedilen erteli 4 ay hapis cezasına mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
3) Kabule göre de;
Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b, 168/1 maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 4 ay 20 gün yerine, hesap hatası sonucu 16 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.