YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2155
KARAR NO : 2020/13445
KARAR TARİHİ : 23.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın yüzüne karşı verilen kararı 7 gün olan temyiz süresinin son gününün resmi tatil olması nedeniyle 28.09.2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1. Dosya içerisinde yer alan 21.03.2015 tarihli CD izleme tutanağı ve sanığın aşamalardaki beyanına göre, katılanın, hastanede kendisini ziyarete gelen arkadaşları ile oturduğu banktan kalktığı esnada düşürdüğü telefonun, hastanede çalışan sanık tarafından bulunduğu yerden alınması şeklinde gerçekleşen eylemin 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamına giren ve 5237 sayılı TCK’nın 160. maddesinde düzenlenen kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması;
2. Kabule göre de;
a. Sanığın suça konu telefonu, hastane içerisindeki bekleme salonundan alarak olay yerinden ayrılması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,
b. Sanığın kendisine telefon ile ulaşan kolluk görevlilerine suça konu eşyayı rızası ile teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 168/1. maddesinde belirtilen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 23.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.