Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/17085 E. 2021/6359 K. 24.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17085
KARAR NO : 2021/6359
KARAR TARİHİ : 24.03.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Mala zarar verme
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek istinaf Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, şantiye bekçisinin ifadesinin alınmaması,aracı ile olay yerinden uzaklaşan sanığın montunu ve beresini olay yerinde bıraktığı,yerel mahkemece kurulan hükmün usul ve yasaya uygun olduğu ve Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının sanık aleyhine bozulması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Sanığın inşaat alanından trafoya bağlı kabloları keserek çaldığı, olay yerinde bulunan mont ve şapkadan elde edilen DNA profilin sanığa ait çıktığının tespit edilmesi karşısında sanığın suça konu kabloları kestiğinin tespit edildiği ancak; hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturduğu gerekçesi ile beraat kararı verilmesi gerekirken Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 31.10.2018 tarihli ve 2018/2518 E.-2018/1995 sayılı kararı ile 5271 sayılı CMK’nın 223/2ee maddesine göre “ sanığın mala zarar verme suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, şüpheden sanık yararlanır genel ilkesi de göz önünde bulundurularak ve tüm dosya kapsamı nazara alınarak, sanık tarafından atılı suçu işlendiğini ortaya koyacak başkaca toplanması gerekli delil de bulunmadığından” şeklindeki gerekçe ile ilk derece mahkemesinin verdiği mahkumiyet kararını kaldırarak sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında yer alan “Sanık hakkında Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/11/2017 gün, 2017/543 esas, 2017/936 karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün KALDIRILMASINA, Sanığın işlediği sabit olmayan mala zarar verme suçundan, beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı, sanığın istinaf istemi bu nedenle yerinden görüldüğünden; Sanığın mala zarar verme suçunu işlediği sabit olmadığından, 5271 sayılı CMK’nın 280/1-a, 303/1-a ve 223/2-e maddesi uyarınca BERAATİNE, ” şeklindeki cümle çıkartılarak, yerine “5271 sayılı CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca unsurları oluşmayan mala zarar verme suçundan sanığın BERAATİNE” cümlesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.