YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/634
KARAR NO : 2021/6869
KARAR TARİHİ : 06.04.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ :Yağma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
18.02.2008 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yerinde düzeltilmesi ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararın ve 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.
Oluş, dosya kapsamı ve katılanların aşamalardaki beyanlarına göre, sanık … hakkında katılanlar … ve …’ya yönelik yağma; sanık … hakkında katılan …’ya yönelik yağma suçlarının silah kullanılarak, birden fazla kişi ile birlikte, konutta ve işyerinde, gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a), (c) bentlerinin yanı sıra (d), (h) bentleri ile de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi; sanıkların katılanlardan yağmaladıkları cep telefonlarını soruşturma aşamasında iade ettikleri, ancak açık senetlerin iade edildiğine ilişkin dosyaya yansıyan bir bilgi ve belgenin bulunmadığı anlaşılmakla, soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iadeye 5237 sayılı TCK 168/4 maddesi uyarınca katılanların rızaları sorulmadan aynı Kanunun 168/3- 1 maddesi ile cezasından indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “eşit olarak ” tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükmün yargılama giderlerinin alınmasına ilişkin bölümünden “sanıklardan eşit olarak” kelimelerinin çıkartılarak, yerine “sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” kelimelerinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.